تسليمشدگان و مومنان صديق ملكوتي به خاطر برخورداري از روح پاكايمان، در حريم كبريايي مقربين، مبرّا از هرگونه شركي، عاشقانه به بندگي قيام نموده وخالصانه سر سجود بر آستان ربوبي ساييدهاند
5. عالم روحاني
رهروان صراط ربوبي در عالم روحاني، به سبب عقل عارفانه و عبوديت خالصانه دربارگاه مقربين در زمرهء «عِبادُ الرَّحْمن» قرار گرفته، فرشتهسيرت، همواره در پيشگاه رحمانيقيام به حق نموده، و در محراب بندگي به ركوع و تعظيم ربوبي پرداخته، بر سجادهء عشق،پيشاني سجود بر آستان رب رحيم ميسايند؛ چه اينكه به بيان «وَالْمَلا'ئِكَةُ الْمُؤْمِنُونَ الَّذينَيَمْلِكُونَ عِلْمَ آلِ مُحَمَّدٍ» مومنان ابرار اهل ولايت، ملائكهء حريم قدسياند كه در آسمانملكوت به سير و صعودي عارفانه پرداختهاند و چراغ فروزندهء عقل در قلب مطهرشانپرتو معرفت افشانده و از رهگذر عبوديت و بندگي، به دلالت روايي «قائِماً بِالْعِلْمِ د'ائِماً فِيالْمَلَكُوتِ» عقل رحمانيشان، بر بنيان علم و بصيرت بنا گشته، پيوسته باديهپيماي واديملكوت، و روشنگر حقايق و لطايف معاني ميباشد؛ عقل روشنيافروزي كه به تصريح«... هُوَ أَوَّلُ خَلْقٍ خَلَقَهُ مِنَ الرُّوح'انِيِّينَ عَنْ يَمينِ الْعَرْشِ مِنْ نُورِهِ» نخستين جلوهء قدسروحاني بوده و از عرش رفيع رحماني و معدن انوار الهي نشات گرفته است؛ حجتباطنياي كه به سبب تسليم و اطاعت راستين در برابر اوامر كمالبخش انسانكامل، بهعنوان مظهر كامل عبوديت و نيكوترين خلق مبارك الهي در عالم روحاني معرفي گرديدهاست: «لَمّا خَلَقَ اللّهُ الْعَقْلَ اِسْتَنْطَقَهُ، ثُمَّ قالَ لَهُ: أَدْبِرْ فَأَدْبَرَ، ثُمَّ قالَ لَهُ: أَقْبِلْ فَأَقْبَلَ، فَقالَ: وَ عِزَّتيوَ جَلا'لي ما خَلَقْتُ خَلْقاً هُوَ أَحَبُّ اِلَيَّ مِنْكَ؛ آندم كه خداوند عقل را آفريد، او را به سخنواداشت. سپس به او گفت: رويگردان! پس رويگردانيد. آنگاه فرمود: رويآور! پسروي نمود. پس گفت: قسم به عزت و جلالم كه هيچ خلقي را دوست داشتنيتر از تو درنزد خودم، نيافريدم».
سالكان طريق حق كه پيشتر در عالم انساني به بيان قرآني (وَ سَقيهُمْ رَبُّهُمْ شَر'اباًطَهُوراً) در كسوهءابرار حريم مقربين، را از دست ساقيان ربّاني برگرفتهاند،در عالم روحاني از رهگذر شناخت به قدر و منزلت والاي مقربان، به خلعت تسليم وارادت و زيور پيروي و اطاعت مفتخر گرديدهاند و عقل ملكوتيشان در سايهء تبعيتآگاهانه از انسانكامل، مسندنشين سرير شكوه و عزت ميگردد؛ «أَلا' وَ اِنَّ أَعْقَلَ النّاسِ عَبْدٌعَرَفَ رَبَّهُ فَأَطاعَهُ؛ آگاه باشيد كه عاقلترين مردم، بندهاي است كه ربّ خود را شناخته،پس او را اطاعت نموده است».
آنگاه كه پويندهء صراط حميد، در پرتو عبوديت سرشار از خلوص و طهارت به انوارمعرفتبخش عقل رحماني روشني يافت، هادي طريق معنا كه به سيماي منوّر رحيميآراسته و كلمات ربوبياش القاگر روح پاك حق و حقيقت ميباشد، رهرو كوي جمال را درفردوس برين به بهشت لقا فراخوانده، و به مصداق «اِنَّ الْمَلا'ئِكَةَ... يَعيشُونَ بِنَسيمِ الْعَرْشِ؛ همانا ملائكه... با نسيم عرش زندگي ميكنند» نفحهء دلنواز عشق رحيمي از عرشرحمانياش بر وجود چنين سالك فرشتهسيرتي دميده ميشود تا به سبب تعلق به عزّقدس مقربين، از ساحل عقل به بحر بيكران عشق نايل آمده و از رهگذر «أَفْضَلُ النّاسِ مَنْعَشِقَ الْعِبادَةَ؛ برترين مردم كسي است كه به عبادت عشق بورزد» به عبوديت عاشقانه درمحراب جمال دلرباي فرشتهء عشق پرداخته، اوج پرستش و بندگي را پروانهوار در شوق واشتياق به وجه مطهر و منوّر ربوبي بجويد.
از اينرو، عالم روحاني را بايد، وادي عبوديت توأم با صدق و اخلاص دانست كهچنانچه رهرو مراتب فرشتهء عشق، از فرامين تعاليبخش انسانكامل سرپيچي كرده و درامر بندگي و اطاعت كوتاهي نمايد، بسان ابليس، به عتاب (فَاخْرُجْ مِنْها فَاءِنَّكَ رَجيمٌ)؛ «پس خارج شو از بهشت كه تو از راندهشدگاني» مخاطب گرديده، به جهت عصيان ازسجود بر آستان ولايي مقربين، از حريم كروبيان رانده شده، به سراچهء ناسوتي تنزلخواهد نمود.
و حال آنكه تسليمشدگان و مومنان صديق ملكوتي به خاطر برخورداري از روح پاكايمان، در حريم كبريايي مقربين، مبرّا از هرگونه شركي، عاشقانه به بندگي قيام نموده وخالصانه سر سجود بر آستان ربوبي ساييدهاند؛ چرا كه «... وَ بِرُوحِ الْاءِيْم'انِ عَبَدُوا اللّ'هَ وَ لَمْيُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً؛ [بندگان صالح الهي] به سبب روح ايمان، خدا را پرستيدند و چيزي راشريك او قرار ندادند». و آنگاه روح قدسي از چشمهسار عزّ قدس مقربان بر وجود چنينسالكان عاشقي كه به آسمان ملكوت پركشيدهاند، دميده شده و انوار روحفزاي رحيمي برضمير شيفتهء آنان تابيده، حقايق معنا و معارف ولا از قلب ايشان جلوهگر ميشود.
بهرهمندي از روح معرفتبخش قدسي، زيبندهترين رهاورد عالم روحاني است كهرهرو عاشق را به نور شناخت مزين مينمايد؛ چه اينكه فروغ دانايي روح قدسي، برخاستهاز نور قدس الهي است كه حامل روح و روشنيبخش آن ميباشد و از آنجا كه چنينروحي سرشار از زمزم طهارت و پاكي است، شعاع بصيرت و نورانيتش درخششيمضاعف يافته، مرآت قلب سالك اءلياللّه را به تجليات روحاني منوّر ميگرداند.
حقيقت روح قدسي در مقام تمثيل، به مثابهء باد مسرتبخش بهاري است. همچنانكهباد بهاران به سبب برخورداري از رطوبت دلپذير، گرد و غبار فضاي طبيعت را فرو نشاندهو عرصهء زمين را به خلعتي سبزينه ميآرايد، روح قدسي نيز نسيم خوشبو و طربناكي استكه وزش آن بر ضمير رهرو دلباختهء ولا، حياتي طيبهء معنوي را به ارمغان آورده، به جهتبهرهمندي از كوثر زلال معرفت، زمين وجودش را مشحون از سرسبزي عرفان و صفامينمايد.
بدين ترتيب، هر آنكه در محراب عبوديت، تسليم خضر واصل گرديده، به تصريحآسماني (فَادْخُلي في عِبادي) در شمار خالصان كوي دوست درآمده، آيينة تمامنماي حقّو مظهر تام رحماني ميشود و آنگاه جمال دلدار، او را چنان سرمست از عشق و شيداييميسازد كه به فناي از ماسواي معشوق نايل شده، پاك و مطهر ميگردد و اينچنين، ازرهگذر محرميت، دست ولايي پرده از رخسارهء جميل رحيمي به كنار ميزند* تا بهاشارت قرآني (وَادْخُلي جَنَّتي) شايستهء نيل به منقبت بهشتي مقربين و وصول به منزلترحماني سابقان گشته، به مرتبهء بقا در عالم وجه نوراني بار يابد.
كلام زيبا [چهارشنبه، 17 اسفند ماه ، 1390] كلمات خدا [چهارشنبه، 17 اسفند ماه ، 1390] كليم الله [چهارشنبه، 17 اسفند ماه ، 1390] كلام زيبا [دوشنبه، 8 اسفند ماه ، 1390] كمال [دوشنبه، 8 اسفند ماه ، 1390] مقالات استاد [سه شنبه، 13 دي ماه ، 1390] گاز [چهارشنبه، 7 دي ماه ، 1390] گل زيبا [چهارشنبه، 7 دي ماه ، 1390] گل و پروانه [چهارشنبه، 7 دي ماه ، 1390] گل و پروانه [چهارشنبه، 7 دي ماه ، 1390]
بازدیدکنندگان غیر عضو حق ارسال نظر و پیشنهاد در مورد مطالب این سایت ندارند . برای استفاده از سرویسهای مخصوص کاربران عضو فرم عضویت را تکمیل نمائید .
در پرتو استاد
